Huelle, Medea i Argonauci. Znany pisarz uczestnikiem „Debaty o Inności”

Na zdj. Paweł Huelle.
Na zdj. Paweł Huelle.
Na zdj. Paweł Huelle.

W ostatnim spotkaniu w Krasnogrudzie z cyklu „Debata o Inności”, pt. „Inna, czyli o miłości” uczestniczył Paweł Huelle. Skomplikowana natura świata objawiła się niedzielnego popołudnia (3 sierpnia) w kawiarni „Piosenka o porcelanie” z całą mocą.

Śpiewaj ogrody, których nie znasz, serce moje, jak w szklane
naczynia wlane ogrody, jasne, nieosiągalne. R. M. Rilke (tłum. M. Jastrun)

„Śpiewaj ogrody” to najnowsza książka Pawła Huelle, jednak to nie od tego tematu rozpoczęła się rozmowa prowadzona przez Krzysztofa Czyżewskiego. Medea – czarodziejka, wiedźma zdominowała dyskusję. Paweł Huelle mówił o miłości Medei do Jazona, będącej elementem pewnego wyższego spisku, o miłości, stanowiącej jedynie igraszkę w rękach bogów. Spotkania wokół literatury w szerszym znaczeniu poświęcone zostało także sferom sacrum i profanum, myśli Artura Schopenhauera, a także pierwszemu zetknięciu autora z „Medeą” Pasoliniego.

Pierwsza miłość, archetyp skądinąd fascynujący pisarza nie od dziś, a obecny w micie w Medei, stał się nawet inspiracją do stworzenia zbioru książek i esejów o tytule „Pierwsza miłość” lub takiej tematyce. Huelle podjął nawet próbę jego eksploatacji podczas zajęć stylistyki praktycznej, nazywanej obecnie creative writing, jednak jak twierdzi – poniósł na tym polu porażkę edukacyjną.

Opowieści o Medei stały się również zachętą do analizy tezy postawionej przez Jadwigę Żylińską na temat upadku matriarchatu (i roli miłości w tymże procederze). Co więcej, badaniu został poddany nawet Jazon. Huelle przywołał przydatną na tym polu ideę greckiej areté, cnoty, scharakteryzowanej przez duch rywalizacji, obsesję dominacji, co stawia Jazona w zupełnie innym świetle. Jazon według tej analizy jest człowiekiem sukcesu, który wykorzystuje Medeę do osiągnięcia swojego celu, w ich współzależności nie ma miejsca na miłość.

Spotkanie zaskakujące w swojej treści, prowadzące do opowieści o książce „Śpiewaj ogrody”, postaci Grety, zajmującej ważne miejsce w życiu autora – zbudowanej na fikcji i faktach; zakończone anegdotą dotyczącą okładki ze Studebeckerem i dziewczyną na rowerze i rysunków w książce. Mimo przeświadczenia Pawła Huelle o tym, że „najlepszym rachunkiem byłoby się nie narodzić”, pełne humoru i pozytywnej energii.

Paweł Huelle – polski pisarz, scenarzysta i dramaturg, który swoją twórczość poświęca w większości rodzinnemu miastu Gdańskowi i jego historii. Jest autorem książek: Weiser Dawidek (1987),  Inne historie (1999), Opowieści chłodnego morza (2008). W 2008 Paweł Huelle za powieść Ostatnia Wieczerza był nominowany do nagrody literackiej Nike. W 2001 roku za książkę Mercedes-Benz. Z listów do Hrabala został laureatem Paszportu Polityki.

Wydarzenie zostały zrealizowane dzięki wsparciu Fundacji Im. Róży Luksemburg Przedstawicielstwo w Polsce.

Fot. Niebywałe Suwałki

Dodaj komentarz