Przedszkolaki i ich rodziny bez przemocy

0
103

Wstazka_przedszkolaki_0011Przedszkole nr 8 z Oddziałami Integracyjnymi w Suwałkach po raz kolejny włączyło się w międzynarodową kampanię „Biała Wstążka”, która w tym roku przebiega pod hasłem: „Tato, synu porozmawiajmy o mocy, bez przemocy”. Poprzez podjęte działania promujemy ideę i hasło: „Mężczyzna chroni i wspiera. Nie krzywdzi.”

Informacja prasowa.

W przedszkolu odbyło się wiele działań związanych z promocją akcji:

„Aktywny tata – jak spędzać czas z dzieckiem?” – w grupie 3-4 latków odbyły się zajęcia, w których wzięły udział dzieci razem z tatusiami. Celem tych zajęć było wzmacnianie więzi między dziećmi a ojcami, budowanie i podtrzymywanie właściwych relacji rodzinnych poprzez wspólne spędzanie czasu wolnego. Nauczycielki zaprosiły wszystkich do zabawy i „podróży pociągiem po sali”. Pierwszą stacją były zajęcia ruchowe, które prowadziła jedna z mam. Kolejną stacją było układanie puzzli i układanek. Następnie pociąg zatrzymał się przy stacji plastycznej. Przedszkolaki wspólnie z ojcami mogły rysować, malować, wycinać przyklejać, odrysowywać, a także lepić z plasteliny. Na stacji w bibliotece dzieci mogły posłuchać wybranych książek czytanych przez tatusiów. Ostatnią stacją było budowanie najwyższej wieży z klocków. Na zakończenie dzieci wręczyły swoim tatusiom odznakę „Tata na medal”.

„Gramy rocka”– koncert muzyczny, zorganizowany przez chłopców z grupy 4-latków dla koleżanek z przedszkola był wspaniałym widowiskiem, pełnym radości i niezapomnianych wrażeń. Dziewczynki poczuły się bardzo lubiane i szanowane przez swoich kolegów. Chłopcy zaprezentowali duże umiejętności wokalne, muzyczne i taneczne. Owacjom nie było końca. Koncert zakończył się gromkimi brawami oraz rozdaniem autografów małych artystów.

„Przez żołądek do serca… kobiety” – chłopcy z grupy 5-latków przygotowali słodką niespodziankę. Własnoręcznie upiekli kruche ciasteczka. Po południu wraz ze swoimi tatusiami upiększali je lukrem i posypką. Z ogromną satysfakcją serwowali smakołyki swoim mamom i koleżankom, które „przy herbatce” relaksowały się i rozmawiały z innymi mamami.

„Szczęśliwa mama jest spokojna i zadbana” – chcąc sprawić przyjemność swoim paniom, mężczyźni zaprosili kosmetyczkę oraz fryzjerkę, które malowały paznokcie, czesały dziewczynkom włosy oraz udzielały porad, dotyczących makijażu. Zakończeniem tego miłego dnia było wręczenie orderu „Super tata”.

„Bez złości mamy więcej radości” – plakaty wykonane przez poszczególne grupy stanowiły swego rodzaju klucz do burzenia „muru nieporozumień”, który przysłania okno dialogu między mężczyznami a kobietami. Dzieci poprzez prace plastyczne przedstawiły swój stosunek do złej mocy – przemocy, której należy się zawsze przeciwstawiać.

„Mężczyzna mały i duży – przykładem służy” – wystawa prac konkursowych skierowana do dzieci i rodziców naszego przedszkola była promowaniem zachowań przeciwstawiających się przemocy i sposobem wyrażenia dezaprobaty wobec nieakceptowalnych społecznie postaw. Każda praca pokazywała nam wiedzę dziecka na temat przemocy i uwrażliwiała na zło płynące z jej stosowania. Nauczycielki przekazały rodzicom ulotki i foldery  tematycznie związane z kampanią.

„Pozytywna egoistka – spróbuj oswoić swojego wewnętrznego krytyka” – spotkanie przeprowadzone przez psychologa miało formę warsztatu, wspierającego kobiety w dążeniu do bycia w pełni sobą, zadowoloną z siebie i swojego życia. Podczas spotkania panie dowiedziały się czym jest pozytywny egoizm, poznały prawa pozytywnej egoistki. Rozważyły, co przeszkadza im stawiać siebie na równi z innymi. Zajęcia miały na celu wzmacnianie poczucia własnej wartości, budowanie pozytywnego obrazu siebie, pewności siebie, uczenie stawiania granic, umiejętności radzenia sobie z krytyką, profilaktykę przemocy psychicznej wobec kobiet. Było to spotkanie o tym, że każda kobieta powinna mieć czas, by zrobić coś dla siebie, pokochać i zaakceptować swoje “ja” i czasami postawić swoje potrzeby i zainteresowania na pierwszym miejscu. Panie dostrzegły, że warto poświęcać sobie taką samą uwagę, jak swoim najbliższym, potraktować samą siebie jak swoją najlepszą przyjaciółkę – swoje ciało, swój umysł, swoją duszę.

„Mój tata wobec kobiet jest…” – wywiad przeprowadzony przez nauczycielkę wśród dzieci sześcioletnich. Przedszkolaki chętnie włączyły się w zabawę, pokazując tym samym, iż doskonale wiedzą, jak kobiety powinny być traktowane przez mężczyzn. Dzieci podczas rozmowy wskazywały przede wszystkim na takie cechy jak: uprzejmość, uczciwość, chęć pomagania innym, wrażliwość, empatię , obowiązkowość, opiekuńczość, uczynność, troskliwość, poczucie humoru, okazywanie szacunku innym, łagodność, spokój i opanowanie, serdeczność, czułość itp. Dodatkowo sześciolatki wykonały pracę plastyczną, pt. „Przyjaźni start, agresji stop”, która także jest odzwierciedleniem wiedzy, jaką posiadają dzieci na temat przemocy.

„Nie bij, abym ja nie bił, kochaj, abym ja umiał darzyć ludzi miłością” – apel przedszkolaków skierowany do ojców opublikowany zostanie w suwalskich mediach. Jego głównym przesłaniem jest uświadomienie dorosłym konsekwencji przemocy w świecie dziecka i jego przełożenie w dorosłym życiu.

Drodzy mężczyźni. Nieważne kim jesteście z zawodu, co robicie w życiu i jaki macie status społeczny. Pamiętajcie, że wyznacznikiem prawdziwego mężczyzny nie jest silna ręka, a hasło: „Mężczyzna chroni i wspiera. Nie krzywdzi.”

Fot. Przedszkole nr 8 w Suwałkach

LIST DO OJCA

„Tato, synu porozmawiajmy o mocy bez przemocy”

Każda rodzina napotyka na jakieś niespodziewane przykrości. Każdej rodzinie zdarza się mieć gorsze i lepsze chwile. Niebezpieczeństwo zaczyna się wtedy, kiedy pretekstem do awantury zaczyna być każda najmniejsza sprawa.

Tato, pomyśl, co mogę czuć, kiedy słyszę i widzę, że zachowujesz się agresywnie w stosunku do mamy lub do mnie? Jeśli jestem maluszkiem, który jeszcze niewiele rozumie z Twoich słów, mogę poprzez gesty, podniesione głosy czy mimikę poczuć zaniepokojenie lub lęk. Jestem Twoim dzieckiem, więc doskonale wyczuwam napięcie i złe emocje między Tobą a Mamą. Kiedy mówicie do siebie w zimny, nieprzyjemny sposób, moje poczucie bezpieczeństwa zostaje zachwiane. Nierzadko tkwię w środku walki, muszę połykać mnóstwo Waszego gniewu i smutku. Nie cierpię słuchać Waszych kłótni, podniesionych głosów i tego, jak mówisz mamie te wstrętne rzeczy w mojej obecności. Dlaczego się tak zachowujecie? Nie chcę strachu, który mnie wtedy otacza, nie chcę go!

Tato, pamiętaj ja szybko rosnę! Im jestem starszy, tym więcej uczę się z „domowych lekcji agresji”. To ja mogę kiedyś zostać „rodzinnym krzykaczem”, to przeze mnie ktoś kiedyś może płakać. To Twoje wnuki mogą bać się ojca, który ze mnie wyrośnie. Proszę powstrzymaj się również od wciągania mnie w kłótnie. Takim zachowaniem wyrządzasz mi tylko krzywdę. Rodzinne awantury mogę odreagować poprzez płacz, agresję, brak apetytu, moczenie nocne, bóle brzuszka. Pamiętaj „…jeśli żyję w poczuciu bezpieczeństwa, uczę się ufności, jeśli doświadczam wrogości, uczę się walczyć, jeśli brak mi ciepła i miłości, uczę się chłodu i obojętności wobec innych ludzi…”.

Tato! Kiedy intuicyjnie podnosisz rękę na kogoś z naszej rodziny, a usta mimowolnie otwierają się do krzyku, potrzeba niezwykłej siły woli, żeby się powstrzymać. Wierz mi jednak, że niektórym ta sztuka się udaje. Czy Ty masz w sobie taką siłę? Ja uważam, że masz. Wierzę w to! Wierzę też, że dzięki temu wysiłkowi będzie naszej rodzinie łatwiej w życiu. Twoja pozytywna postawa zostanie mi we krwi. Wiem, że zło, o którym milczymy, nie znika. Przeciwnie – rośnie w siłę i zaraża. Pamiętaj, że życie w cieniu konfliktów jest jednym z najbardziej traumatycznych przeżyć mojego dzieciństwa. Stosowanie przemocy wobec kobiet jest bardzo złe i niesie ze sobą szereg nieprzyjemnych konsekwencji.

Tato, pamiętaj! To Ty dajesz mi poczucie bezpieczeństwa i stabilności, które są niezwykle istotne dla mojego rozwoju emocjonalnego. Ty jesteś silny, masz moc, ze wszystkim sobie poradzisz, z Tobą niczego nie będę się bał.

Kochaj mnie, żebym umiał kochać… Uczę się życia od Ciebie.

Twoje dziecko

Leave a Reply