Janusz Olejniczak, Andrzej Bauer, Aleksandra Świgut, Marcin Zdunik i Janusz Wawrowski wystąpili w piątek – 25 lipca w Suwalskim Ośrodku Kultury w inauguracyjnym koncercie orkiestrowym, rozpoczynającym oficjalnie XV LETNIĄ FILHARMONIĘ aukso.
Koncert odbył się w czwartą rocznicę śmierci Józefa Gajewskiego i został zadedykowany również zmarłemu prezydentowi Suwałk. W programie wydarzenia znalazły się kontrastujące są sobą kompozycje, podkreślające różnorodność repertuaru wykonywanego przez Orkiestrę Kameralną Miasta Tychy AUKSO pod dyrekcją Marka Mosia.
Z okazji 100-lecia urodzin Andrzeja Panufnika jedna z najlepszych polskich orkiestr wykonała wraz z Andrzejem Bauerem Koncert wiolonczelowy (cz. I i II) autorstwa tego kompozytora. Andrzej Panufnik ten utwór napisał na zlecenie London Symphony Orchestra i ukończył go na łożu śmierci. Ostatnią pracę kompozytora opisała w posłowiu do „Autobiografii” Panufnika jego żona – Camilla Panufnik, wspominając, że był to czas niezwykle burzliwy – w życiu prywatnym twórcy i na arenie politycznej, co zresztą można usłyszeć w utworze.
Dokładnie wtedy, gdy z zainteresowaniem śledziliśmy zachodzące w Europie zmiany polityczne, Andrzej otrzymał trzecie zamówienie od London Symphony Orchestra. Tym razem dotyczyło ono napisania Koncertu wiolonczelowego dla Sławy Roztropowicza, wielkiego rosyjskiego wiolonczelisty, który również uciekał od komunizmu na emigrację. Nie bez znaczenia dla wagi tej propozycji były działania zaprzyjaźnionej agentki koncertowej Lilian Hochhauser, która przewiozła niegdyś nielegalnie z Moskwy podarunek od Dawida Ojstracha, a mianowicie skrzypce Tomasza Panufnika, które Ojstrach dostał po zdobyciu drugiej nagrody w Konkursie Wieniawskiego w 1936 roku. (…) Chociaż Andrzejowi udało się ukończyć koncert, nie starczyło mu życia, aby usłyszeć, jak wybitny wiolonczelista wykonuje go podczas premiery, która stała się najważniejszą częścią specjalnego koncertu LSO, zorganizowanego dwa lata później i poświęconego pamięci Panufnika.
To jednak nie Koncertem wiolonczelowym rozpoczęła się inauguracja XV edycji LETNIEJ FILHARMONII aukso. Jako pierwszy wystąpił pianista Janusz Olejniczak. Artystę suwalską publiczność mogła stosunkowo niedawno usłyszeć podczas koncertu z towarzyszeniem Suwalskiej Orkiestry Kameralnej. W rozmowach Janusz Olejniczak podkreśla, że jednym z jego ulubionych utworów jest Koncert f-moll Fryderyka Chopina. Nic więc dziwnego, że pianista wykonał go z Orkiestrą AUKSO akurat tego wieczoru.
Koncert f–moll, charakteryzujący się Chopinowską wirtuozerią w stylu brillant, wybrzmiał w trzech częściach, prezentując znane publiczności tematy i ich przetworzenia. Nastrojowa kompozycja, przerywana kujawiakowymi motywami, w wykonaniu Janusza Olejniczaka wywołała zachwyt słuchaczy. Artystę, który nie tylko interpretuje Chopina, ale i miał okazję zagrać go w filmie Andrzeja Żuławskiego, usłyszymy już w niedzielę – 27 lipca w kościele Gawrych Rudzie (godz. 20.00). Jeden z pierwszych solistów występujących w ramach LETNIEJ FILHARMONII aukso na Suwalszczyźnie będzie też gościem spotkania w Hucie koło Suwałk, w poniedziałek – 28 lipca godz. 20.00.
Ostatnim utworem w piątkowym programie był Koncert potrójny C-dur op. 56 na fortepian, skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę Ludwiga van Beethovena. Koncert wymagający doświadczenia koncertowego od wykonawców powstał na początku XIX wieku. Został skomponowany dla księcia Franza Josepha Lobkowitza, ucznia i protektora Beethovena.
Kompozycje Beethovena będą w tegorocznym programie pojawiać się często. W sobotę – 26 lipca w Sejnach (godz. 20.00) orkiestra wykona ten sam utwór, a dodatkowo jeszcze Symfonię „Eroicę”. Podczas koncertu zabrzmi również „Suita staropolska” Andrzeja Panufnika, utwór wyjątkowo dobrze przyjęty przez komunistyczne władze, z którymi kompozytor nie mógł dojść do porozumienia w kwestii wizji swojej twórczości. W „Autobiografii” wspomina: Moja Suita staropolska na smyczki wydawała się władcom nowego porządku nienaganna. Na początku 1950 roku wykonała ją pod moją dyrekcją Orkiestra Filharmonii Warszawskiej i nawet najbardziej wytrawni eksperci sloganowej dialektyki nie zdołali przyczepić mi żadnej szkodliwej etykietki. Mniej szczęścia miała Sinfonia rustica – ta w komunistycznym porządku któregoś dnia po prostu „przestała istnieć”. Kompozycja zyskała uznanie po wyjeździe Panufnika na Zachód.
Szczegółowy program XV LETNIEJ FILHARMONII aukso dostępny jest w naszym kalendarzu.
Fot. Wojciech Otłowski – www.wojciech-otlowski.pl
