Tempo wzrostu zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw przyspieszyło w styczniu do 1,2% r/r, mniej niż oczekiwano. Tymczasem, wzrost płac wyniósł 3,6% r/r, co było wynikiem lepszym od konsensusu. Realne tempo wzrostu wynagrodzeń wyniosło 5% r/r, najwięcej od początku 2009 r., natomiast realny przyrost funduszu płac wyniósł 6,3% r/r, najwięcej od listopada 2008 r.
Źródło: Maciej Reluga, główny ekonomista Banku Zachodniego WBK, Departament Analiz Ekonomicznych
Uważamy, że dane te potwierdzają, że polski rynek pracy radzi sobie bardzo dobrze, co powinno być solidnym wsparciem dla konsumpcji w kolejnych kwartałach. Nieco słabszy od prognoz wzrost zatrudnienia nie budzi na razie naszych obaw, ponieważ styczniowy odczyt jest zawsze pod wpływem zmiany próby badanych przedsiębiorstw. Z bardziej wiarygodną oceną trendów panujących na rynku pracy należy poczekać na dane za luty. Badania koniunktury nie pokazały jak na razie oznak słabnięcia popytu na pracę, więc perspektywy dla rynku pracy są wg nas dość optymistyczne. Nie sądzimy, aby dane z rynku pracy miały powstrzymać RPP przed obniżeniem stóp procentowych w marcu, w obliczu pogłębiającej się deflacji i fali luzowania polityki pieniężnej przez banki centralne na świecie.
Przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw było w styczniu o 0,4% wyższe niż w grudniu 2014 r. i o 1,2% wyższe niż przed rokiem. To najwyższe roczne tempo wzrostu zatrudnienia od grudnia 2013 r. Trzeba jednak pamiętać, że w styczniu dane o średnim zatrudnieniu są regularnie zaburzane przez fakt zmiany próby badanych przedsiębiorstw – w statystykach GUS ujmowane są jedynie firmy zatrudniające powyżej 9 osób, a aktualizację bazy tych firm dokonuje się raz do roku. W efekcie, w rocznej dynamice zatrudnienia w styczniu można zazwyczaj zaobserwować skokowe zmiany, które wynikają z dostosowania próby badanych firm i utrudniają odczytanie faktycznego trendu w popycie na pracę. W tym roku dynamika zatrudnienia w porównaniu z grudniem nie wzrosła „skokowo”, tylko nieznacznie (z 1,1% do 1,2% r/r), co sugeruje, że grupa firm zatrudniających powyżej 9 pracowników nie wzrosła znacząco, ale nie wyciągalibyśmy z tego daleko idących wniosków. Ogólnie, wciąż nie widzimy powodów do obaw o sytuację na rynku pracy.
Badania koniunktury nie pokazały dotąd sygnałów pogorszenia ocen firm dotyczących perspektyw zatrudnienia. Badania ankietowe BAEL również wskazują na mocny trend wzrostu liczby pracujących. Prawdopodobnie ma to związek z utrzymującą się wysoką dynamiką nakładów inwestycyjnych.
Przeciętne płace wzrosły w styczniu o 3,6% r/r, nieco wolniej niż w grudniu (3,7% r/r), ale szybciej niż zakładała nasza prognoza i konsensus rynkowy (3,3% r/r). Utrzymanie umiarkowanie wysokiej dynamiki płac pomimo pogłębiającej się deflacji i pomimo niepewności nt. sytuacji gospodarczej za granicą odbieramy jako potwierdzenie siły pozytywnych tendencji na rynku pracy. Realny wzrost przeciętnych wynagrodzeń wyniósł 5% r/r, najwięcej od początku 2009 r. Łączny fundusz płac w sektorze firm wzrósł realnie o 6,3% r/r. To oznacza, że realna siła nabywcza konsumentów rośnie coraz szybciej i pozwala naszym zdaniem zachować umiarkowany optymizm nt. perspektyw konsumpcji prywatnej na kolejne kwartały.
Dane z rynku pracy nie wskazują na hamowanie aktywności gospodarczej, ani popytu krajowego na początku roku. To jednak naszym zdaniem nie powinno powstrzymać RPP przed obniżką stóp w obliczu pogłębiającej się deflacji i fali luzowania polityki pieniężnej przez banki centralne na świecie.
