Wydruk 3D nagiego człowieka zamiast modela to już teraźniejszość, jaką prezentuje Wydział Architektury Politechniki Białostockiej. Dr inż. arch. Bartosz Śliwecki w Laboratorium Rzeczywistości Rozszerzonej AuReLa – Augmented Reality Lab ma już gotową pierwszą postać. Powstała na podstawie skanu antycznego posągu.
Nowoczesne oprogramowanie komputerowe, jakim dysponuje Wydział Architektury Politechniki Białostockiej ułatwia studentom prace projektowe, oszczędza czas i zapewnia spektakularne efekty. Każdy architekt, po trosze także i artysta, który w przyszłości będzie projektował nasze otoczenie, musi na początku swej drogi zawodowej opanować szlachetną sztukę rysunku odręcznego. Jak przystało na uczelnię techniczną XXI wieku – w Laboratorium Rzeczywistości Rozszerzonej AuReLa – Augmented Reality Labpowstał właśnie pierwszy kompletny wydruk 3D postaci nagiego mężczyzny. To wierna kopia antycznej rzeźby ze zbiorów muzeum we Florencji.
– Dzięki temu, że model jest stabilny, będziemy mogli go przestawiać, wykorzystywać w różnych pomieszczeniach – wyjaśnia praktyczną stronę takiego wydrukowanego modela dr inż. arch. Bartosz Śliwecki z Katedry Projektowania Architektonicznego i Historii Architektury Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej. – Przy rysowaniu postaci ludzkich często model się męczy, musi zmieniać ułożenie ciała. Nasz nie będzie potrzebował przerwy na odpoczynek, nie zmarznie.
Taki wydruk modelu był możliwy dzięki wolnemu dostępowi do gotowych skanów przygotowanych przez pasjonatów nowoczesnych technologii. Jednak samo cyfrowe odwzorowanie rzeźby to za mało. Mierzącą 180 cm postać trzeba było podzielić na mniejsze elementy i zaprojektować wewnętrzną siatkę, która będzie podtrzymywać i stabilizować to, co widzimy jako zewnętrzną powierzchnię ciała. Nie bez znaczenia było też zużycie materiału do druku 3D, tzw. filamentu. I tu z pomocą Śliweckiemu przyszedł stażysta z Gaziantep University w Turcji. Potencjał Wydziału Architektury poznał przed trzema laty, kiedy trafił do Białegostoku w ramach programu Erasmus+.
– Na zajęciach mogłem zeskanować i wydrukować figurkę z mojej ulubionej gry i tak pokochałem możliwości druku 3D – wspomina Tarik Avcu Nusret. Po trzech latach Tarik postanowił przyjechać na staż do Politechniki Białostockiej i zająć się możliwościami druku 3D.
– Ten model człowieka to największy wydruk 3D, jaki powstał w Politechnice Białostockiej – mówi z dumą Tarik. – Moim zadaniem było zadbanie o czas wydruku i stabilność gotowego modelu.
A to niełatwe, bo postać ze względu na ograniczenia drukarek musiała zostać podzielona na elementy. Trzeba też było zoptymalizować wewnętrzne siatki-rusztowania, tak by całość była lekka a zarazem stabilna po złożeniu.
– Drukowanie tej postaci zajęło około trzech tygodni – wspomina Tarik. – Na 180 centymetrowy posąg potrzeba było około 10 kilogramów filamentu. I tyle właśnie waży gotowy model. Z ustawianiem go w różnych salach nie będzie zatem kłopotu.
Prace w Laboratorium Rzeczywistości Rozszerzonej AuReLa – Augmented Reality Lab obserwuje też na co dzień Międzywydziałowe Studenckie Koło Naukowe CAVE działające na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej.
– Realizujemy prototyp makiety Białegostoku w skali 1 do 1000 – mówi Inka Dziok, prezeska koła. – Planujemy, żeby była ona dostępna dla osób niewidomych, słabowidzących czy poruszających się na wózku. Dzięki możliwości pracy w Laboratorium AuReLa mamy możliwość podniesienia jakości naszych makiet, podniesienia jakości naszej nauki na kierunku architektura. No i po raz pierwszy możemy na bieżąco obserwować, jak powstaje tak duży projekt realizowany w druku 3D.
To dopiero pierwsza próba. Teraz przed architektami stoją kolejne wyzwania.
– Będziemy teraz projektować jak zmniejszyć liczbę części, by gotowy wydruk był jak najbardziej jednolity i stabilny jako całość – planuje stażysta Tarik Avcu Nusret. Bo Wydział Architektury Politechniki Białostockiej nie zamierza na tym poprzestać.
– Poszukujemy kolejnych modeli, postaci siedzących, modeli nieco mniej wyrzeźbionych, a tak naprawdę skanów 3D postaci ludzkich, które nie są aż takie idealne, jak wydrukowana przez nas antyczna rzeźba – mówi dr Śliwecki. – Naturalne ciała ludzkie, z ich niedoskonałościami, są bardziej cenne jako modele niż takie perfekcyjne rzeźby, co potwierdzi niejeden profesor z kierunków grafiki sztuk pięknych czy sztuk projektowych.
Prace w Laboratorium Rzeczywistości Rozszerzonej AuReLa – Augumented Reality Lab są efektem porozumienia szeroko pojętej sztuki z najnowszymi technologiami.
– Usłyszeliśmy, że fajnie by było mieć ludzkie części ciała do nauki rysunku, a że mamy możliwość wesprzeć nowoczesne kształcenie za pomocą wysokiej jakości wydrukowanych modeli 3D, to nie są losowe wydruki, tylko modele, które odpowiadają konkretnym potrzebom zajęć z rysunku – kwituje dr Śliwecki. – To wzmocnienie potencjału uczelni i podniesienie jakości kształcenia w Politechnice Białostockiej.
Fot. Dariusz Piekut/Politechnika Białostocka
