- Reklama -

NauczyCel – Takatuka bez cenzury

Przeciętnie każdy Polak ogląda jeden wybrany serwis informacyjny, większość z nas nie znosi nauczycieli. Młodzi, bo pamiętają kierat szkoły, każdego jej stopnia, zaawansowania czy specjalizacji.

Autor: Artur Sawicki, takatuka.blog.pl

Nudne lekcje, słabe przedmioty, obowiązek zmiany obuwia i niekończącą się edukację. Niedobre nauczycielki zostawiają na drugi rok, niedobrzy nauczyciele każą biegać tysiące kilometrów. Starsi nieco obywatele prezentują już klasyczny model nienawiści, bo przecież nauczyciele pracują tylko osiemnaście godzin w tygodniu, podczas kiedy czterdziestogodzinny tydzień pracy był i wciąż jest wyznacznikiem katolicyzmu, patriotyzmu i własnego pewnie zniewolenia. Tak widocznie chcemy, tak sobie wybraliśmy i od tego nie potrafimy się opędzić. Dlaczego niby miałoby być inaczej, skoro cała Europa pracuje i jakoś nikt nie narzeka.

Cwaniaczki, obiboki, paniusie z torbami i reklamówkami, panowie w zużytych swetrach i wydeptanych butach. Polski obraz nauczyciela jest uderzająco podobny do stereotypu Polaka – zgorzkniałego, przepracowanego, sportowca z pilotem w ręku, polityka w poplamionej koszulce. Nauczyciela, prezydenta i księdza w jednej osobie, niestety przez zrządzenie losu albo spisek zamkniętego w post-peerelowskim osiedlu z wielkiej płyty, zaprzęgniętego do znienawidzonej pracy, niespójnej z wykształceniem, pasją i ogólnym trendem w świecie.

Tkwią w tenże sposób, społecznie nieme głowy, zupełnie pozbawione woli i siły do stanowienia jakichkolwiek praw. No, należy jednak uszczegółowić, że mają własny elektorat – rodzinę oraz okręg wyborczy – kilkadziesiąt metrów, pewnie już wykupionych od spółdzielnie mieszkaniowej. Tam, tuż po tradycyjnym obiedzie zaczyna się komentowanie sytuacji społeczno-politycznej kraju. Incydentalnie zdarzy się włączenie do dyskusji w mediach. Zwolnienie chorobowe, może zaległy urlop, dostępność ogólnopolskiego radia, powoduje, że ręka podnosi słuchawkę, po chwili oczekiwania wchodzimy na antenę.

Bo nauczyciel to zło, bo mało pracuje, a wypłatę ma taką, jaką ja dostaje. Bo wakacje wolne, a ferii twa tygodnie, bo w domu tylko siedzi i szczerzy powykręcane od stołówkowego żarcia zęby, wyszczerza je z radości, że ma lepiej niż reszta, niż na chorobowym masa, niż na zmianie tuzin. Dyskusja jest na podobnym poziomie, co z krową o architekturze. Podobne również wnioski. Prawdę mówiąc nikt nie bronił iść na pedagogiczne studia, zaprząc się w misję albo wymarzony zawód. Zająć się literaturą, jak Adaś Miauczyński u Marka Koterskiego, pracą u podstaw jak Stasia Brzozowska u Żeromskiego, jakkolwiek dać siebie innym. Walczyliśmy tyle czasu o wolność, różnorodność, mimo wszystko ciągnie nas do ujednolicenia, uniformizacji etatów. Tak, by przypadkowo nikt nie miał lepiej, w jakimś tam ujęciu, by bylejakość pracy i brak satysfakcji były pojęciami, które przykleimy sobie na czoło, jako Polacy.

Polak – pracownik z etykietą sfrustrowanego robotnika, z uśmiechem na pyzatej gębie. Zawiść na poziomie zaawansowanym – jesteśmy w tym dobrzy.

Wciąż niezbyt dobrze ogląda się tego rodzaju debaty, zacietrzewienie, argumenty równania za wszelką ceną. System szkolnictwa nie jest idealny, warunki zatrudnienia nauczycieli też z pewnością  wymagają zmian, odświeżenia, dostosowania do modelu szkolnictwa, zmian cywilizacyjnych. Debata polityczno-społeczna, mam wrażenie, zamyka się na odebraniu wszelkich przywilejów nauczycielom w zamian wstawiając protezy, rzekomo wypełnień etatu.

Może zwyczajnie rozbudujmy szkoły, dostawmy biurowce, zamknijmy nauczycieli na osiem godzin dziennie w szkole. Będą zadowoleni? W dużej części tak, bo nie będą targać siat z ćwiczeniami czy innymi zeszytami, rodzice nie będą zawracali im głowy o dwudziestej pierwszej, bo Jaś czy Zosia zapomniała zanotować pracy domowej. W dobie cyfryzacji najłatwiej zadzwonić do pani nauczycielki, która z uśmiechem podyktuje numer ćwiczenia i odpowie na dwieście innych pytań. Śpi? Na pewno nie, przecież to tylko nauczycielka. Na pewno siedzi przy jakichś tam zeszytach, coś wycina, tracąc wzrok przy biurkowej lampce, podczas, gdy obywatel człapiąc w majtkach po kolejne piwo czeka na zakończenie bloku reklamowego i ciąg dalszy transmisji meczu Polska – Polska.

Fot. www.freedigitalphotos.net

Najnowsze artykuły

Pijawki energetyczne, postacie… powłoki… pasożyty. Psycholog z ludzką twarzą

Ojciec, który nie przychodzi na osiemnastkę, matka, która rani w dniu ślubu, przyjaciółka, która zdradza. Barbara Paciukanis o ludziach, którzy żywią się naszą energią.

Ślepsk Malow Suwałki zagra w Pucharze CEV. Rywalem niemiecki Helios Grizzlys Giesen

Historyczny moment dla suwalskiej siatkówki. Ślepsk Malow Suwałki po...

Delegacja z estońskiego Võru z wizytą studyjną w Suwałkach

18 i 19 listopada w Suwałkach gościła delegacja z...

Suwalczanka Magdalena Sowul z nagrodą Hollywood Music in Media Awards

Magdalena Sowul, kompozytorka, producentka i wokalistka pochodząca z Suwałk,...

Budżet Suwałk na 2027 rok. Prawie 910 mln zł wydatków i 144,7 mln zł na inwestycje

Prawie 885 mln zł dochodów, blisko 910 mln zł wydatków i 144,7 mln zł na inwestycje. Zobacz, na co Suwałki wydadzą pieniądze w 2027 roku.
Reklama

Pozostałe artykuły

Ślepsk Malow Suwałki zagra w Pucharze CEV. Rywalem niemiecki Helios Grizzlys Giesen

Historyczny moment dla suwalskiej siatkówki. Ślepsk Malow Suwałki po raz pierwszy w historii klubu zagra w europejskich pucharach. W 1/16 finału CEV Challenge Cup...

Gmina, która przetrwa 72 godziny blackoutu. Forum „Via Carpatia Smart Resilience” na Politechnice Białostockiej

Co zrobić, gdy w gminie nagle zabraknie prądu? Jak zabezpieczyć region przed cyberatakami i jak przenosić wyniki badań z uczelnianych laboratoriów do przemysłu? O...

Delegacja z estońskiego Võru z wizytą studyjną w Suwałkach

18 i 19 listopada w Suwałkach gościła delegacja z estońskiego Võru, miasta partnerskiego Suwałk. Gościom przewodniczył zastępca burmistrza Võru Jüri Kaver. Tematem wizyty studyjnej...