
Optymizm, jaki zapanował po znacznie mniej jastrzębim niż się spodziewano wydźwięku posiedzenia FOMC, był widoczny głównie w trakcie amerykańskiej sesji w środę i nie przeniósł się w czwartek na rynek europejski.
Źródło: Maciej Reluga, główny ekonomista Banku Zachodniego WBK, Departament Analiz Ekonomicznych
Europejskie indeksy giełdowe wahały się blisko poziomów ze środowego zamknięcia, a rentowności na bazowych i peryferyjnych rynkach długu pozostały całkiem stabilne. Na rynku walutowym odnotowano z kolei korektę po dynamicznych zmianach obserwowanych w środę wieczorem. Bank Szwajcarii tym razem nie zaskoczył i nie zmienił wczoraj stóp procentowych ani reżimu kursu walutowego. Powtórzył za to, że frank jest przewartościowany i że bank może być aktywy na rynku, by osłabiać szwajcarską walutę. Dane z USA były dość bliskie oczekiwaniom i nie wpłynęły istotnie na notowania.
Kurs EURUSD opadał delikatnie od początku dnia, ale wolniej i już w mniejszej skali niż w nocy po osiągnięciu ok. 1,10. Pod koniec krajowej sesji kurs wahał się blisko 1,062, co oznacza, że zniwelował całość wzrostów wywołanych przez FOMC. W nocy na rynku nie zaszły duże zmiany. Na koniec tygodnia nie zostaną opublikowane żadne ważne dane, co może skutkować dość spokojną sesją w Europie po tygodniu obfitującym w dynamiczne wahania. Dopiero pod koniec europejskiej sesji zaplanowane są wystąpienia dwóch członków FOMC, które teoretycznie mogą nieco bardziej wpłynąć na rynek. Ważne poziomy dla EURUSD na kolejne dni to 1,058 i 1,10 (wyznaczone przez środowy zakres wahań).
Kurs EURPLN spadł w pierwszych godzinach handlu do prawie 4,11, ale brak dodatkowych pozytywnych impulsów i tendencja do odreagowania po korzystnych sygnałach z FOMC na rynku globalnym sprawiły, że na koniec dnia kurs był blisko 4,125. Po silnym nocnym spadku, USDPLN był wczoraj stabilny. W nocy krajowa waluta nie uległa dużym zmianom i spodziewamy się, że koniec tygodnia nie przyniesie przełomowych ruchów i kurs EURPLN pozostanie zapewne powyżej 4,11.
Na krajowym rynku stopy procentowej rentowności obligacji i IRS zanotowały bardzo silne spadki w reakcji na gołębie sygnały z FOMC. Rentowność 10-letniego benchmarku przebiła w końcu wsparcie na 2,40% i spadła do 2,30%. Umocnienie w podobnej skali odnotowano też na środku krzywej; krótki koniec zyskał z kolei ok. 5 pb. W efekcie tych zmian nastąpiło zawężenie spreadów 2-10L. Z powodu braku istotnych publikacji dzisiaj rentowności obligacji i stawki IRS powinny pozostać względnie stabilne.
Opis dyskusji z marcowego posiedzenia RPP wskazuje, że większość członków Rady opowiedziała się za jednorazową, znaczącą obniżką stóp procentowych, co w ich ocenie powinno oddziaływać w kierunku zmniejszenia niepewności co do przyszłej polityki pieniężnej. Co więcej, byli oni zgodni, że takiej decyzji powinno towarzyszyć stwierdzenie o zakończeniu obecnego cyklu łagodzenia polityki monetarnej. Jednak to stwierdzenie z marcowego komunikatu nie zamyka drzwi do dalszych dostosowań stóp procentowych – większość członków RPP jest zdania, że w razie wystąpienia nieoczekiwanych silnych wstrząsów w polskiej gospodarce lub jej otoczeniu Rada powinna zareagować. Sądzimy, że takim „nieoczekiwanym silnym wstrząsem” mogłoby być znaczące umocnienie złotego, np. w konsekwencji luzowania polityki monetarnej przez EBC. Nie jest to jednak nasz bazowy scenariusz – spodziewamy się jedynie stopniowej aprecjacji krajowej waluty. Przy takim założeniu oczekujemy, że stopy procentowe w Polsce pozostaną bez zmian przynajmniej przez rok i dopiero w drugiej połowie 2016 r. czekają nas pierwsze podwyżki stóp.
NBP poinformował wczoraj, że na posiedzeniu RPP w lutym złożono tylko jeden wniosek o obniżkę stóp procentowych: o 25 pb. Za przyjęciem tego wniosku głosowało tylko dwóch członków Rady: Andrzej Bratkowski i Jerzy Osiatyński.











