W jaki sposób kompozytor i folklorysta opisywał XIX-wieczną Suwalszczyznę? Co zwróciło jego uwagę? W Roku Kolberga Muzeum Okręgowe w Suwałkach zaprasza na niedawno otwartą wystawę o charakterze edukacyjnym.
Ekspozycja „Suwalszczyzna według Oskara Kolberga”, znajdująca się w gmachu Muzeum Okręgowego (u. Kościuszki 81), będzie dostępna dla zwiedzających do końca stycznia 2015 roku. Składa się z dwóch części – pierwsza poświęcona jest postaci Oskara Kolberga, druga część to zbiory muzealne, w tym zaaranżowana sień wiejska, w której trzymano żarna, sita, szufelki, pęta końskie, widły, czy bezmian.
– Pod kątem eksponatów i muzyki wystawa jest cytatem z Kolberga – tłumaczy Krzysztof Snarski, współtwórca wystawy. Snarski dodaje, że badacz odwiedził Suwalszczyznę prawdopodobnie dwa razy, około połowy XIX wieku. – Miało to miejsce przy okazji jego podróży do Wilna i do Grodna. To, co tu znalazł, opisał w tomie 53 – Litwa i w tomie 28 – Mazowsze. Suwalszczyzny jako takiej jeszcze wtedy nie było – podkreśla Snarski. Charakterystycznym dla Kolberga był fakt, że folklorysta nie opisywał kultury ludowej jak typowy akademik. Pisał właściwie o wszystkim, co zobaczył i usłyszał. Za życia badacza wydano 33 tomy „Ludu. Jego zwyczajów, sposoby życia, mowy…”. Współpracował przy tworzeniu ilustracji do swoich prac m.in. z Wojciechem Gersonem. Korzystał z dorobku Zygmunta Glogera i Aleksandra Połujańskiego.
Eksponaty tworzące wystawę pochodzą ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Suwałkach, tkaniny zaś ze zbiorów Muzeum Ziemi Augustowskiej w Augustowie, barwny portret Kolberga należy do zbiorów Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie. „Suwalszczyźnie według Kolberga” towarzyszą także multimedia – filmy m.in. z Becejł i Zaboryszek, prezentujące tradycyjne metody filcowania wełny, tkactwa, darcia pierza.
Fragment Kolbergowskich obserwacji:
Pod Suwałkami (Biała Woda) włościanie noszą sukmanę białą sukienną (koloru wełny), przy niej wypustki obszyte tasiemką czarną lub ciemno-szarą; krój jej surdutowy mieszczański, z dwoma rzędami guzików. Pas ciemno-czerwony wełniany. Na głowie czapka okrągła i niska (furażerka) sukienna ciemna z daszkiem; w zimie czapka barania. Na szyi chustkę lub sztywny halsztuch.
Kobiety noszą spódnicę wełnianą (kitel), i sukienkę (stanik) perkalową, krojem miejskim uszytą.
Muzeum Okręgowe w Suwałkach czynne jest od wtorku do piątku w godz. godz. 8.00 – 16.00 oraz w soboty i niedziele w godz. 9.00 – 17.00. Ceny biletów: normalny – 5 zł; ulgowy – 3 zł; bilety rodzinne (do pięciu osób) – 10 zł.
Fot. Niebywałe Suwałki
