„Cracow Duo” – przez Chiny i Los Angeles do Białegostoku. Wygraj zaproszenie na koncert!

Wieczór w piątek trzynastego – przynajmniej dla melomanów zapowiada się – wspaniale. Gośćmi koncertu symfonicznego będą wiolonczelista Jan Kalinowski i pianista Marek Szlezer, rewelacyjny duet z Krakowa „Cracow Duo”. W programie koncertu Suita orkiestrowa nr 2 z „Arlezjanki” Goerges’a Bizeta, Koncert podwójny na gitarę i bandoneon (w opracowaniu na fortepian i wiolonczelę) i orkiestrę smyczkową Astora Piazzolli oraz IX Symfonia e-moll „Z Nowego Świata” op. 95 Antonína Dvořáka.

POSŁUCHAJ CRACOW DUO.

CRACOW DUO, czyli Jan Kalinowski i Marek Szlezer, oficjalną nazwę przyjęli ponad dziesięć lat temu. Artystów połączyły studia w Krakowie i Paryżu. W ciągu ponad dekady wspólnych występów zyskali uznanie publiczności, w tym krytyków polskich i zagranicznych. Występowali na najbardziej prestiżowych estradach koncertowych Europy, Azji oraz Stanów Zjednoczonych. W roku 2010 reprezentowali swoje miasto na Dniach Krakowa w Nankinie (Chiny). Odbyli liczne tournée: po Bliskim Wschodzie, Kaukazie, Gruzji, Meksyku, Korei i Stanach Zjednoczonych, koncertowali m. in. w Seoul Arts Center w Seulu, Alfred Newman Recital Hall w Los Angeles oraz w nowojorskiej Carnegie Hall, gdzie wykonali koncert z okazji 205. rocznicy urodzin F. Chopina.

Fascynacja muzyką polską powoduje, że od początku działalności aktywnie włączają się w nurt promocji kultury polskiej w kraju i za granicą, prezentując publiczności dzieła na wiolonczelę z fortepianem m. in.: A. Tansmana, Z. Stojowskiego, L. Różyckiego i T. Majerskiego oraz szereg utworów współczesnych, pisanych specjalnie dla nich przez wielu autorów polskich i zagranicznych.

W roku 2014 firma fonograficzna DUX wydała specjalną płytę kompaktową, na którą składają się utwory dedykowane J. Kalinowskiemu i M. Szlezerowi. Posiadają obszerny dorobek fonograficzny, który doczekał się licznych nominacji, wyróżnień i nagród, w tym kilku nominacji do Nagrody Muzycznej Fryderyk i kilku nagród francuskiej krytyki muzycznej Clef ResMusica. Podobne rozumienie muzyki i wspólna wizja sztuki w połączeniu z doskonałym warsztatem instrumentalnym i dużym doświadczeniem koncertowym pozwala im na tworzenie interpretacji emocjonalnych, szczerych i żywiołowych.

„Kalinowski i Szlezer, przyjaciele z czasów dzieciństwa, dysponują wyjątkowo naturalnym darem wzajemnego porozumienia, a ich grę cechuje zwracająca uwagę jakość wykonania, która nadaje życie muzyce” – napisał o nich miesięcznik „The Strad”.

Program:

Georges Bizet (1838–1875), „Arlezjanka” – Suita orkiestrowa nr 2

Nowela Alphonse’a Daudeta o miłości niewinnego chłopca do arlezjańskiej dziewczyny z fatalnym zakończeniem – przekształcona w sztukę i oprawiona w muzykę Bizeta została wystawiona na scenie i niebawem zdjęta z afisza. Bizet z około trzydziestki numerów muzycznych (chóralno-orkiestrowych, solowych, czasem kilkutaktowych) ułożył suitę orkiestrową – w tej wersji „Arlezjankę” przyjęto z aplauzem. Cztery lata po śmierci Bizeta jego przyjaciel Ernest Guiraud opracował II Suitę – krótszą, choć uzupełnioną o muzykę z innych dzieł Bizeta, jak opera „Piękne dziewczę z Perth”. W układzie części wyczuwa się wierność Guirauda wobec Bizeta – II Suita zdaje się odbiciem poprzedniczki.

Astor Piazzolla (1921–1992), Koncert podwójny na gitarę, bandoneon (w opracowaniu na fortepian i wiolonczelę) i orkiestrę smyczkową

Trudno powiedzieć, kim byłby Astor Piazzolla, gdyby nie leciwa nauczycielka kompozycji, Nadia Boulanger, dla której do Paryża ciągnęli młodzi kompozytorzy z całego świata (ponad pięćdziesięcioro z samej Polski). Dwudziestodwuletni Piazzolla, zarabiający na życie grą na bandoneonie i pisaniem tang, trafił do niej dzięki I nagrodzie w konkursie kompozytorskim (Symfonia „Buenos Aires”). Nadia Boulanger, poza tym, że umożliwiła swojemu argentyńskiemu studentowi swobodne poruszanie się ścieżkami klasycznych form, ośmieliła go też do szukania inspiracji w takiej muzyce, z którą się identyfikuje. I tak narodził się styl tango nuevo – fuzja tanga, jazzu i form klasycznych. Przykładem tego stylu jest Koncert podwójny na gitarę i bandoneon, skomponowany na międzynarodowy festiwal gitarowy.

Antonín Dvořák (1841–1904), IX Symfonia e-moll „Z Nowego Świata” op. 95

Ostatnia symfonia Antonína Dvořáka w dużym stopniu zawdzięcza swoją sławę okolicznościom prawykonania. Wśród dzieł tego czeskiego romantyka nie jest jedynym tak wielkiej miary i doskonałości. Nowojorska premiera Symfonii „Z Nowego Świata” została poprzedzona potężną reklamą: ukończona w Ameryce, zawierająca cytaty ze słyszanej tam muzyki gospel i autochtonów i zatytułowana przez kompozytora „Z Novèho Svèta” wpisywała się w mit założycielski dawnych kolonizatorów. Jest jednym z tych dzieł, które zwiastowały styl hollywoodzkiej muzyki filmowej, ma wiele cech muzyki programowej. (z omówień Magdaleny Gajl)

Koncert odbędzie się w piątek, 13 maja o  godz. 19:00 w sali koncertowej, ul. Podleśna 2 w Białymstoku.

Aby wygrać podwójne zaproszenie na koncert w dniu 13 maja, wystarczy odpowiedzieć prawidłowo na pytanie: Od jakiego utworu rozpoczęła się współpraca Jana Kalinowskiego i Marka Szlezera? Odpowiedzi prosimy przesyłać do nas mailem: redakcja@niebywalesuwalki.pl KONKURS ROZSTRZYGNIĘTY!