Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji mylnie kojarzone jest z dodatkiem przysługującym dla emerytów po 65. i 75. roku życia. Świadczenie to nie jest dedykowane określonej grupie wiekowej. Aby je otrzymać, należy spełnić szereg warunków.
– O dodatkowe 500 zł dla niesamodzielnych mogą ubiegać się nie tylko emeryci czy renciści ale również młodsze osoby. Minimalny wiek uprawniający do świadczenia to 18 lat. Aby otrzymać dodatek, należy jednak spełnić kilka warunków. Przede wszystkim trzeba być niezdolnym do samodzielnej egzystencji i mieszkać w Polsce. Orzeczenie, które potwierdzi taką niezdolność, musi być wydane przez lekarza orzecznika ZUS bądź komisję lekarską – informuje Katarzyna Krupicka, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w województwie podlaskim.
Prawo do świadczenia 500 plus dla niesamodzielnych zależy również od łącznej wysokości przysługujących świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych. Zaliczamy do nich np. rentę, emeryturę, czy dodatek mieszkaniowy. Nie uwzględnia się natomiast m.in. dodatku i zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku dla sieroty zupełnej, dodatku kombatanckiego czy też ryczałtu energetycznego. Próg uprawniający do świadczenia wynosi aktualnie 2157,80 zł brutto.
Jeśli osoba pobierająca emeryturę, rentę lub inne wsparcie finansowane ze środków publicznych otrzymuje łączną kwotę świadczenia przekraczającą 2157,80 zł brutto, to mimo że posiada orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji 500 plus dla niesamodzielnych, nie otrzyma.
Nie zawsze będzie to 500 zł
Maksymalna kwota świadczenia to 500 zł miesięcznie. Nie każdy jednak otrzyma pełną wysokość świadczenia. Na całą kwotę mogą liczyć osoby, których suma świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych lub świadczeń z zagranicznej instytucji właściwej do spraw emerytalno-rentowych nie przekracza miesięcznie kwoty 1657,80 zł brutto. Jeśli wynosi więcej niż 1657,80 zł, ale nie przekracza 2157,80 zł brutto, to przy wypłacie dodatku obowiązuje zasada „złotówka za złotówkę”. Na przykład, jeżeli suma pobieranych dotychczas świadczeń wynosi 1800 zł brutto, to świadczenie uzupełniające zostanie przyznane w kwocie 357,80 zł brutto.
Konieczny wniosek
Aby otrzymać świadczenie uzupełniające, należy złożyć wniosek – formularz ESUN. Może to zrobić sam zainteresowany lub jego przedstawiciel ustawowy, pełnomocnik bądź opiekun faktyczny. Do wniosku należy dołączyć orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji, chyba że jest ono w aktach ZUS. Osoby, które nie posiadają takiego orzeczenia, do wniosku będą musiały dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza, pod którego opieką się znajdują (druk OL-9) oraz – jeśli posiadają – dokumentację medyczną i inne zaświadczenia, które mają znaczenie przy orzekaniu o niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji muszą mieć także seniorzy, którzy ukończyli 75. rok życia i z racji wieku, ZUS im z urzędu przyznał dodatek pielęgnacyjny do pobieranego świadczenia.
Warto przypomnieć, że osoba niesamodzielna to taka, u której z powodu upośledzenia funkcji organizmu na skutek choroby, urazu lub wieku zostały stwierdzone ograniczenia aktywności powodujące konieczność stałej albo długotrwałej opieki innych osób w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
